poloneză
"Kraj groteskowy, zdeformowany, niepotrafiacy nawet godnie przyjac swojego tragicznego losu. Takie wlasnie sa Wlochy opisywane przez Umberto Eco w jego najnowszej powiesci i taka jest rzeczywistosc, ktora - zdaje sie mowic autor - wykroczyla juz poza wszelkie granice wyobrazni. Jednak skoro prawda przewyzsza literacka fikcje, to czy warto pisac taka powiesc? Paradoksalnie, odpowiedz na to pytanie znajdziemy wlasnie w tej ksiazce..." (La Repubblica) Pan Colonna, glowny bohater powiesci, to typowy "czlowiek bez wlasciwosci", a mowiac dosadniej - zyciowy nieudacznik.Piecdziesiatka na karku i zadnych znaczacych dokonan na koncie. Moze jednak niespodziewana propozycja, jaka sklada mu pewnego dnia 1992 roku niejaki Simei, zapoczatkuje tak dlugo oczekiwany przelom? Przez rok Colonna ma byc swiadkiem przygotowan do publikacji pierwszego numeru nowego dziennika, a potem opisac je w (rzecz jasna bestsellerowej) ksiazce. Jego relacja nie musi scisle trzymac sie faktow, jako ze ow dziennik, "gotowy mowic prawde o wszystkim", w gruncie rzeczy jest blefem, maja wiec one drugorzedne znaczenie. Colonna, swietnie zdajac sobie sprawe z oszustwa, decyduje sie wziac udzial w eksperymencie i odegrac powierzona mu role. Na poczatek poznaje barwna i dosc przypadkowo dobrana grupe dziennikarzy "przyszlej" gazety. Jest wsrod nich inteligentna trzydziestoletnia Maia Fresia (ktorej wejscie w zycie Colonny ma nieoczekiwane i calkiem mile konsekwencje...), jest wyspecjalizowany w zadawaniu glupich pytan Cambria; powiazany z tajnymi sluzbami Lucidi; a takze Braggadocio, wzorcowy dziennikarz sledczy, nieustannie tropiacy rozmaite afery i spiski. Wszyscy oni dyskutuja o zawartosci nowej gazety: horoskopy powinny byc optymistyczne, krzyzowki latwe, nekrologi natchnione, sformulowania jasne i nie wymagajace od czytelnika zbednego namyslu. Jednak najistotniejsze jest, jak odwracac uwage czytelnika od spraw, ktore dla mocodawcow pisma sa niewygodne, tudziez jak kierowac uwage czytelnika - tylko poprzez sugestie, nigdy wprost - na sprawy, ktore sa niewygodne dla wrogow tychze mocodawcow. Tymczasem niezmordowany Braggadocio dopracowuje szczegoly swojego odkrycia, jest bowiem przekonany, ze udalo mu sie polaczycw logiczna calosc najmroczniejsze tajemnice najnowszej historii Wloch: domniemania, ze Mussolini przezyl, a zabity zostal jego sobowtor; zamach stanu planowany przez ksiecia Borghese; terror Czerwonych Brygad; przypuszczalne zabojstwo Jana Pawla I; afery banku watykanskiego. A wszystko to pod nieustanna kontrola tajnej prawicowej organizacji Gladio, lozy masonskiej P2, mafii, CIA, Watykanu i tajnych sluzb. Teza Braggadocia, choc solidnie skonstruowana, wydaje sie wyssana z palca. Ale tyko do czasu... W najnowszej powiesci Umberta Eco odnajdujemy elementy political fiction, thrillera, romansu i gorzkiej groteski. Przede wszystkim jednak jest to niepokojaca wizja wspolczesnego swiata ksztaltowanego przez media, ktore bynajmniej nie moga uchodzic za wolne.
