poloneză
MICHAŁÓWKA
MOJA MAŁA OJCZYZNA
Autor:
MARIAN DZIWISZ
POWINNOŚĆ
Pamięć o czasach minionych
jest powinnością każdego człowieka.
Bez niej, jak drzewo wyrwane z ziemi
- więdnie i usycha.
Bo chociaż każdy, kto się z matki rodzi,
traci pępowinę, ale wtedy już
w swoich genach nosi - rodu historię.
Kiedy jest dorosły - opuszcza matkę, ojca,
stając się członkiem społeczności,
z która nową rzeczywistość tworzy,
lecz w swej pamięci nosi wszystko,
co mu rodzice i bliscy powiedzieli,
wszystko czego doświadczył
w swych dzieciństwa czasach,
w swojej małej ojczyźnie
w której się urodził.
O jej losach świadczy nawet wtedy,
gdy ją opuszcza i w świat się przenosi.
Nawet wtedy, gdy jej nazwę z mapy wymazano
jak mojej Michałówki, gdy w 1946 na skutek reform
wcielono do Michałowic, wytyczając nowe granice.
Wtedy na planach i mapach zmieniono nazwę na
- Michałowice III.
Lecz akta chrztów, ślubów, pogrzebów
z kościoła w Naramie - w Iwanowicach
na zawsze zostały.
W urzędzie nowej gminy nikt nie ma pojęcia
czym i gdzie była owa Michałówka,
która w akcie urodzin istnieje.
Z tego, to też powodu, wspomnienia te piszę,
aby ci, którzy po tej dacie w niej się urodzili,
lub też przybyli do niej z różnych krańców ziemi
- wiedzieli, że ludność tej na której żyją
Polsce królewskiej służyła.
Kraków. Lipiec, 2022.
