turcă
Daha ilk bulusmamizdi, bir kafeteryaya gidip oturduk... Bir yandan sohbet edip bir yandan siparis ettigimiz sade kahvelerimizi yudumlarken birden elindeki bardagi masaya birakip; Bu arada sormayi unuttum, burcun ne acaba diye bir soru cümlesi yöneltti, ardindan masum bir gülümseme belirdi yüz hatlarinin, dudaklari ve gözlerinden olusan her iki cografyasinda.Basak dedim, ya seninTekrar gülümsedi, boga diye karsilik verdi ve ekledi Mayis 1991 dogumluyum... Ne güzel, annem de boga burcudur. dedim ve kahvenin yaninda süs olarak getirdikleri kücük vazodan bir adet papatya alip beline kadar uzanan o sari saclarina usulca takarken devam ettim; Demek nisan yagmurlarinin hediye ettigi bir Mayis Papatyasisin sen. Bu cümlenin hosuna gittigini anlatmak istercesine bir gülümseme daha belirdi yüzünde. Gözlerinin icine baktim uzun uzun ve söyle bir cümle döküldü dudaklarimdan;Hic bitmeyen sarki olur mu deme Bak baban 23 yil önce ne güzel de yazmis...Sonra mi Sonrasi yok, herkes gibi biz de ayrildik.Nedenini ise bu kitabin sayfalari arasinda bulabilirsiniz...
