turcă
Evet sana cok kizdim, cok kirildim, bazen de cok özledim seni. Ama biliyor musun, günler gectikce tüm bu karmasik duygular yerini sadece minnete birakti. Cünkü sen beni karanlik bir dünyadan cekip cikardin, dünyanin harika renklerle dolu muhtesem bir yer olduguna inandirdin, her seyden önemlisi kendime inanmami sagladin. Sadece bunun icin bile sana cok sey borcluyum, sana hayatimi borcluyum... Su koca dünyada bazen kendini yapayalniz hisseder, siginacak bir liman, sicacik bir insan nefesi arayip durursun... Sonra birden, tam da ümidi kesmisken, hayat yolunda tek basina kalmis ve beklemekten yorulmusken, koca ömürden vazgecmeye hazirken; iste tam da o sirada gerceklesir mucize... Hic ummadigin yerden gelir... Artik ümidi kestigin anda, kimseye verecek hicbir seyinin kalmadigini düsünüp yillardir biriktirdigin hazinelerini kilit altina aldigin anda cikagelir... Bir gün kapin calar ve sen heyecanla yerinden sicrarsin. Gözyaslarini, tüm kötü anilarini, birikmis hayal kirikliklarini ardinda birakir ve kapiya uzanirsin.
