De wereld eindigde niet met oorlog. Ze eindigde met vergetelheid.
In de diepten onder het gefragmenteerde Diepwerk, waar de laatste draden van de werkelijkheid loskomen, verankeren drie gebroken echo's wat er nog rest aan betekenis.
Alexandra Röhling - een soldaat wiens perfecte discipline haar tot haar eigen cel smeedde. Ze besefte te laat dat gehoorzaamheid niets terugbrengt van wat liefde vernietigt. Nu vecht ze met de precisie van de verdoemden, elke slag een gebed voor de doden.
Symsay - te jong om zulk een oud gewicht te torsen. Achtervolgd door stemmen die niet de hare zijn, draagt ze de ballast van vergeten namen en dromen die nooit voor haar ogen bedoeld waren.
Eric Weiss - de architect van de kooi waarin de mensheid zichzelf opsloot, ten val gekomen door zijn eigen ontwerp. Hij boetseert orde uit chaos, wetend dat zijn creatie nooit redding was - slechts een elegante vorm van opsluiting.
Samen vormen ze de gebroken drieeenheid: de hand, het hart en het verstand van Diepe Leegte. Drie echo's die standhouden tegen de honger voorbij het geheugen.
Maar wanneer een oeroude puls de stilte doorbreekt, moeten ze de waarheid onder ogen zien die Weiss altijd al kende:
"Wij zijn nooit goden geweest. Slechts roofdieren die hebben geleerd te dromen."