turcă
Bu, Mesnevi kitabinin ve manevi delillerin altinci cildidir. Vehim ve süphe karanliklarini aydinlatan, zan ve tereddüt hayallerini gideren bir isiga benzer. Fakat bu isigi hayvani duyguyla görmenin imkani yoktur. Cünkü hayvanlik duragi, asagiliklarin en asagisidir ve o duraktakileri, asagilik alemin suretini yapsinlar, düzsünler diye yaratmislardir. Onlarin duygulariyla anlayislarina, o, cizgiyi asmasinlar diye bir daire cekmislerdir. Yüce,üstün ve her seyi bilen Allahnin takdiridir bu. Yani,Allah,onlara isleyecekleri islerle, bakip görebilecekleri yeri göstermistir. Nitekim her yildizin da gökyüzünde bir yeri, bir tezgahi vardir, ancak kendisine ait olan yerde, kendisine ait olan isi isler. Bir sehrin hakimi gibi hani.Onun hükmü de yalniz o sehirde gecer, o sehrin disinda gecmez. Allah, bizi bir yerde hapsolmaktan, gözlerimizi, kulaklarimizi, kalplerimizi mühürlemekten, perde altinda biraktigi kullara göstermedigi seyleri bize de göstermekten korusun. Öyle olsun ey alemlerin RabbiEy gönüllerin hayati Hüsameddin, nice zamandir altinci cildin yazilmasina meyledip durmaktasin. Husami-name, senin gibi bilgisi cok bir erin cekisiyle dünyayi dönüp dolasmada. Ey manevi er, Mesnevinin son cildi olan altinci cildi de sana armagan sunmaktayim. Bu alti ciltle alti cihete nur sac da cevresini dolanmayan dolansin.
