Η κβαντική φυσική συμπυκνώνει το σύνολο των πορισμάτων της σε μια σύνθετη, αφηρημένη μαθηματική θεωρία. Στην πραγματικότητα, η θεωρία, για να πραγματοποιήσει τον σκοπό της,
δημιούργησε μια πραγματική κοσμογονία ιδεών και μία αξιοθαύμαστη σύνθεση των πιο διαφορετικών κλάδων των μαθηματικών και των περιοχών της φυσικής. Οι κυματικές κατανομές που αντιστοιχούν
σε διακριτά σωματίδια, ο απειροστικός λογισμός υπό την οπτική γωνία της γραμμικής άλγεβρας, οι συμμετρίες των φυσικών συστημάτων που υποδεικνύουν τα διατηρήσιμα μεγέθη, η αλληλοσύνδεση των ίδιων των φυσικών μεγεθών ―της θέσης και της ορμής, της ενέργειας και του χρόνου― δεν αποτελούν παρά την αφετηρία της θεωρίας. Μιας θεωρίας που δεν είναι παρά η κατά προσέγγιση ιδεατή απεικόνιση ενός κόσμου σωματιδίων, που βρίσκονται σε αδιάκοπη μεταβολή, ενός κόσμου δίχως απόλυτες αντιθέσεις, όπου οι αλληλοσυνδέσεις και οι αλληλομετατροπές είναι όχι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.